خسته شدم بسکه دلم دنبال یک بهونه گشت      بس که ترانه خوندمو برگ زمونه برنگشت

بازم کلاغ قصه ها رفت و به خونش نرسید            یکه سوار عاشقو هیچکی تو آینه ها ندید

حادثه عزیز من تنها تو موندنی شدی                  بین همه ترانه هام تنها تو خوندنی شدی

دستای سردمو بگیر سقف ما دیوار نداره              یه روز تو قحطیه غزل دنیا مارو کم می یاره

من آخرین رهگذرم تو این خیابون بلند                  دیر اومدم که زود برم دل به صدای من نبند

یه روز توی برق چشات خورشیدو پیدا می کنم      تو شب تارو سوت  کور به آرزوی من نخند